سخنان دکتر علی شریعتی


 

آیا در این دنیا کسی هست بفهمد
که در این لحظه چه می کشم؟
چه حالی دارم؟
چقدر زنده نبودن خوب است،
خوب خوب خوب

 

حرف هایی هست برای نگفتن و ارزش عمیق هر کسی به اندازه ی حرف هایی است که برای نگفتن دارد.

 

مهربانی جاده ای است که هرچه پیش می روند، خطرناک تر می گردد!

 

دوست داشتن کسی که لایق دوست داشتن نیست
اسراف محبت است

 

دلی که از بی کسی غمگین است ، هر کسی را می تواند تحمل کند.

 

هر کسی را نه بدان گونه که هست احساسش می کنند ، بدان گونه که احساسش می کنند ، هست. 

 

برای شنا کردن به سمت مخالف رودخانه، قدرت و جرات لازم است . وگرنه هر ماهی مرده ای هم
می تواند از طرف موافق جریان آب حرکت کند.

 

وقتی که دیگر نبود
من به بودنش نیازمند شدم
وقتی که دیگر رفت
من به انتظار آمدنش نشستم
وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد
من او را دوست داشتم
وقتی که او تمام کرد
من شروع کردم
وقتی که او تمام شد
من آغاز کردم
چه سخت است تنها متولد شدن
مثل تنها زندگی کردن است
مثل تنها مردن 

اما چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن و چه بدبختی آزاردهنده ای است تنها خوشبخت بودن! در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است

 

خداوندا
از بچگی به من آموختندهمه را دوست بدار
حال که بزرگ شده ام و
کسی را دوست می دارم
می گویند:
فراموشش کن


 البته نه مردم بلکه زمین و زمان

 

 

 

حمیدرضا رشیدیان 

/ 1 نظر / 18 بازدید
رانیا

خیلی زیبا بود متن ابتدای این پست خیلی عالی بود